Onze reis in de Filippijnen sloten we af op Malapascua, dit heerlijke kleine eiland net ten noorden van het eiland Cebu, is de witte stranden en de vriendelijke mensen een zeer goede bestemming. Het is dan helaas ook erg veranderd sinds ons laatste bezoek in 2008. Debbie was hier voor het eerst in 2000 en zeker in vergelijk met toen, is het niet meer te herkennen.
Overal staan nu resorts en er is een “public road”, duikshops schieten als paddestoelen uit de grond en het eerst zo rustige eiland heeft zijn charme hierdoor behoorlijk verloren. Het moet allemaal groter en beter, terwijl de eilandbewoners steeds verder verdrukt worden van de kust.
Over duiken gesproken, dat kun je hier nog steeds erg goed. lekker vroeg op om de treshersharks te gaan bekijken moet je gedaan hebben. Kemod Shoal, was Debbie’s ontdekking in 2005, terwijl toentertijd iedereen haar voor gek verklaarde en naar Monad Shoal ging. Maar ook de duikstekken vlak langs de kust van het eiland zijn zeer zeker de moeite waard. Ook een dagtripje naar Gato-eiland om te gaan duiken is een aanrader.
Groothoek en macro dit eiland biedt genoeg optie voor beide, alleen als je net als ons een prive gids hebt, (voordeel als je als enige van de groep met nitrox duikt) dan is de macrolens toch wel de favoriet. Totong weet met zijn 8000 duiken rond het eiland bijna elk beestje te vinden en geniet ervan om dingen aan te wijzen aan fotografen, hij fotografeert zelf ook graag.
Als resort hadden we uiteraard weer gekozen voor Exotic Resort, geen vol pension omdat we het beide leuk en lekker vinden om op het eiland rond te struinen en te eten bij de lokale bevolking. Enerzijds om de mensen te steunen in hun dagelijks bestaan, anderzijds omdat het eten eerlijker smaakt en je het land echt wil proeven. Het lijkt eng, maar kan het iedereen aanraden.
Helaas moesten we na 5 heerlijke dagen weer terug naar het koude nederland.
Klik hier voor de hele onderwater serie
