De zevende stop in Colombia was Manizales, hier heerst nog een beetje het cowboy gevoel en voor het eerst in 20 dagen had ik het gevoel mijn hand op mijn portomonnee te moeten houden, wat eigenlijk na een paar uur alweer weg ebde.
Het dorpje ligt vrij geisoleerd en er heerst een sfeer van noeste arbeiders, met dames van plezier, gokhuis en vele vage barretjes. Ook de markt was iets rauwer dan de rest van het land, maar wel erg veel kleurrijke groente en fruit.
Vanuit hier hebben we wat dagtrips gedaan, zoals parapente (aan een parachute een berg af rennen) en een trip naar de top van Los Nevados in het andesgebergte wat hier vlakbij ligt. 5000 is dan best hoog en raar. Vele Colombianen hadden nog nooit sneeuw gezien.
We hadden echt geluk, want er kwam een Condor boven ons cirkelen, helaas was deze niet (meer) inheems en geimporteerd uit het zuidelijk Andergebergte, maar de ervaring was er niet minder om! Wat een vogel… (helaas geen goede foto)
Ook staat de Los Nevados bekend om hun speciale planten. Een soort cactus/palmboom die de koude kan doorstaan daar.
Een aantal dagen en pogingen verder voor een rondleiding in de kerk van Manizales, lukte het ons uiteindelijk, toen we net opgegeven hadden. Dus met de groothoek erop klommen we de grote kerk op. Het stadje is op een berg gebouwd en flarden van mist zijn hier dan ook heel gewoon. Het ene moment was het helemaal op en het andere moment geheel mistig, voor ons een hele rare ervaring, de locals waren daar allang aan gewend.
Zoals in meerdere steden/dorpen staat ook deze kerk redelijk centraal, dus het uitzicht rondom was geweldig. Maar met name in de kerk was het beeld nog sterker.
Het was een zeer mooie afsluiting van een geweldige rondreis door Colombia.
